Kleszcze

Choroby przenoszone przez kleszcze - kleszczowe zapalenie mózgu

Kleszczowe zapalenie mózgu jest chorobą wywoływaną przez wirusy z rodziny Flaviviridae i jest najgroźniejszą dla ludzi chorobą przenoszoną przez kleszcze, która powoduje zapalenie opon rdzeniowo-mózgowych i mózgu.

Nasilenie objawów wskazujących na możliwość zarażenia kleszczowym zapaleniem mózgu, którego nabawić się można w wyniku ukąszenia przez kleszcza przenoszącego wirus tej choroby, następuje mniej więcej miesiąc po ukąszeniu. W związku z sezonowym nasileniem występowania kleszczy objawy te występują najczęściej w lipcu i październiku. W tym więc czasie powinieneś być najbardziej uczulony na sygnały jakie daje ci twój organizm.

Chorują najczęściej ludzie w wieku od piętnastu do pięćdziesięciu lat, jednak narażeni są praktycznie wszyscy w wieku od trzech do osiemdziesięciu lat. Czasem choroba może mieć łagodny przebieg i tylko badanie krwi może wykazać jej występowanie. W zdecydowanej jednak większości przypadków objawy są widoczne i występują w dwóch fazach.

Pierwsza faza choroby rozpoczyna się około siedmiu do czternastu dni po ukąszeniu przez kleszcza, a objawy są najczęściej bagatelizowane gdyż przypominają zwykłą grypę. Głównym jej oznaką jest gorączka trwająca około siedmiu dni. Po kilku dniach lepszego samopoczucia następuje nawrót choroby. Dominują w tym czasie bóle głowy, gorączka, wymioty, nudności, sztywność karku, światłowstręt, utraty przytomności i objawy neurologiczne. Im szybciej udamy się do lekarza, tym lepiej dla nas samych, bowiem w tym właśnie czasie zachodzą zmiany w płynie mózgowo-rdzeniowym wymagające natychmiastowej jego interwencji i hospitalizacji.

Nie ma leczenia przyczynowego kleszczowego zapalenia mózgu. Leczy się tylko objawy, które zazwyczaj ustępują po około dwóch, trzech tygodniach po podjęciu leczenia farmakologicznego. Choroba jednak może przebiegać dość ciężko jeśli wystąpią objawy mózgowe, móżdżkowe lub rdzeniowe. Bardzo rzadko choroba ma skutek śmiertelny (maksymalnie około 2% przypadków), ale niestety czasem się to zdarza. Również w niektórych przypadkach może nastąpić niedowład lub porażenie kończyn, depresja, nerwice lub nawet zespoły paranoidalne, zanik mięśni lub stałe bóle głowy i bezsenność.

W większości przypadków choroba przebiega dość łagodnie, co sprawia, że tylko około 10% zakażonych zgłasza się do szpitali w celu uzyskania fachowej pomocy medycznej. W takich przypadkach, tylko badanie krwi może wykazać, że człowiek choruje. W skali kraju jest to około 250 osób rocznie. Ostatnie badanie wykazały jednak stały wzrost zachorowalności zarówno w Polsce, jak i w całej Europie.